A passiónë [a pas’sionə] LA PASSIONE
 
San Giusèpp e Santa Marijä [ ‘san ʤu’sɛpp e ‘santa ma’rija San Giuseppe e Santa Maria
vann cantènn litanijë. ‘vann kan’tɛnn lita’nijə // cantano litanie.
Quant su bèll stë crijaturë! ‘kwant ‘su ‘bɛll ‘ʃtə krija’turə // Quanto sono belle queste persone
Vann cugliènn ròsë e ciurë! ‘vann ku’ʎɛnn ‘rɔsə e ‘ʧurə // che vanno raccogliendo rose e fiori.
-Avétë vist na crijaturë? ‘avete ‘viʃt na  krija’turə / -Avete visto Gesù?
-Gnórsì, l’avémë vist pë ‘mbónt i cualëvarijë: ɲor’si / la’vemə ‘viʃt pə ‘mbont i kwalə’varijə / -Sì, l’abbiamo visto sul Monte Calvario:
chi i déijë na marrijatë ‘ki i ‘deijə na mar’rijatə chi gli dava una mazzata
chi na bòttë  ó scurijazz. ‘ki na ‘bɔtt o ʃkuri’jatʦ // chi lo percuoteva con lo scudiscio.
Chigliu sangwë k’i scijë ki’ʎu ‘saŋgwə ‘ki ‘ʃijə Il sangue che scorreva
dént a nu cwalicë d’òrë ijë ‘dent a nu ‘kwaliʧə ‘dͻrə ‘ijə andava in un calice d’oro:
sangwë béglië, sangwë gliucènt! ‘saŋgwə ‘beʎ / ‘saŋgwə ʎu’ʧɛnt // il sangue (era) bello e lucido!
Ku a wuóccä chiamavë a ggènt, ‘ku a ‘wuokka kja’mavə a d‘ʤɛnt / Con la bocca chiamava la gente,
Chiamavë a Marijä ca i fuiglië sójë sta pë murì. kja’mavə a ma’rija ‘ka i ‘fwiʎ ‘sojə ‘ʃta pə mu’ri // chiamava Maria perché il figlio suo stava per morire.
Manichë d’òrë, angëglië sònënë: ‘manikə ‘dɔrə / ‘anʤəʎ ‘sɔnənə / (In cielo) vestiti d’oro, gli angeli suonano:
vijatë chéll’óra  k’è mórt  Gesù! ‘vijatə kel’lora ‘kɛ ‘mort ʤe’su // ] beata quell’ora in cui è morto Gesù!